Karike.com je društvena mreža koja ti nudi priliku da komuniciraš sa svojim prijateljima, upoznaš nove ljude, saznaš šta drugi misle o tebi i postaneš zvezda! Za korišćenje sajta uloguj se ili registruj! Besplatno je...
BIG-LEON blog
Kao što sam obećao,kroz svoje blogove, pokušaću da Vam prezentiram stare Slovene,njihovu postojbinu,kulturu i religiju.Blogovi će biti u nastavcima zbog obimnog texta,a ja ću se truditi da teme budu u jednom danu.Saznajte više o narodu od koga potiču koreni većine nas.Uživajte.
****************
Poreklo slovenskih plemena

Pitanje porekla slovenskih plemena tek se nedavno počelo obrađivati u našoj sovjetskoj istoriskoj nauci, i zato još mnogo šta ostaje nejasno. Sam termin Sloveni prvi put postaje uobičajen tek kod pisaca VI veka (Pseudo-Cezarija Nazijanca, Menandra, Jovana Efeskog, Prokopija, Jordanesa, Pseudo-Mavrikija), koji ga upotrebljavaju za niz prekodunavskih plemena, koja se pojavljuju još u IV veku. Ranije, u razdoblju I do III veka, preci Slovena bili su poznati pod imenom Venedi (Veneti, Vinidi), a po svedočanstvu Prokopija, i pod imenom Spori.
Po svedočanstvu Plinija, Tacita (I v. n. e.), Ptolemeja (II v. n. e.), i takozvane „Pojtingerove“ karte (IV vek) Venedi su živeli na srednjem toku reke Visle i dalje na istok, dopirući do baltičke obale na severu i do Karpata i Dunava na jugu. Još tada su se ta plemena razlikovala od ostalih plemena Sarmatije stalnom nastanjenošću i bavljenjem zemljoradnjom.
U VI veku Venedi postaju poznatiji pod imenima Slovena (Stlavina, Slavina, Sklavina) i Anta, od kojih su prvi živeli u slivu reke Visle pa sve do Dunava na jugu, a drugi na obalama Crnog Mora, duž Dnjestra i Dnjepra (Srednje i Gornje Podnjeprovje).
Krajem VI veka Sloveni su već zauzimali zamašnu teritoriju od Elbe (Labe) do Dona, Oke i Gornje Volge i od Baltičkog Mora do Srednjeg i Donjeg Dunava i Crnog Mora. U VI i VII veku Sloveni su zaposeli široka područja na Balkanskom Poluostrvu, zalazeći daleko na jug. Može se pretpostavljati da su Venedi, mešajući se u svom prodiranju sa starosedeocima zapadnih i južnih perifernih oblasti čitavog tog širokog područja koje su nastanili, udarili temelj docnijim Zapadnim i Južnim Slovenima.
Na zapadu, istočno od Labe, poznata su nam još u I veku n. e. mnogobrojna plemena Lugijaca. Kao što je već pomenuto, ta su plemena posle odlaska Istočnih Germana (Gota, Burgunda, Vandala), koji su privremeno živeli na toj teritoriji, ostala u svojoj otadžbini i stopila se sa Venedima koji su prodirali sa istoka. Nisu se uzalud kod Zapadnih Slovena sačuvali takvi plemenski nazivi kao što su Vendi i Lužičani. U vezi s tim interesantna su i ukazivanja nekih antičkih pisaca da su istočno od Labe postojala još u vremenu od I do V veka n. e. plemena čija su imena veoma bliska docnijim slovenskim. Na primer, Strabon (I vek n. e.) pominje pleme Mugilona na mestu na kome docnije (u X veku) znamo za pleme Mogiljana. Istoričar Prisk (V vek), koji opisuje život plemena koja su ulazila u Atilin hunski savez i živela u Panoniji, ukazuje na to da kod njih postoji više slovenskih reči (na primer, med za oznaku medovine), što svedoči o tome da su u Panoniji još u V veku postojali slovenski elementi.
Na specifičnost plemena koja su nam docnije poznata pod imenom Lugijaca, na njihovu različnost od germanskih plemena — ukazuju i podaci arheologije. U razdoblju od XIV do IV veka pre n. e. na prostranoj teritoriji istočno od Labe (uglavnom istočna Nemačka, Češka, Slovačka, Poljska) poznata je takozvana lužička kultura, koja se jasno razlikovala od njoj savremene kulture u oblastima na zapad od Labe, oblastima koje se smatraju za teritoriju predaka germanskih plemena. Poznata su lužička naselja sa dugim kućama „sa stubovima“, u kojima su živele čitave rodovske grupe, sa zajedničkim ambarima za žito, zajedničkim oborima za stoku u centru sela i sa zajedničkim pećima za hleb, sa ostacima dobro obrađene specifične keramike i grobovima u kamenim sanducima (cistama) sa takozvanim „loptastim“ amforama. Lužička kultura dovodi nas do docnijih mnogobrojnih lugiskih plemena, koja su nastanjivala tu teritoriju i koja su bila njeno prastaro stanovništvo, a preko Lugijaca — do još docnijih Zapadnih Slovena.
Može se pretpostavljati da i u oblastima južno od Dunava, u kojima se vršio proces formiranja Južnih Slovena, slovenska plemena nisu bila čisto pridošli elemenat, već da su se stopili sa starosedeocima — Tračanima i Ilirima. U protivnom slučaju postaje potpuno neshvatljivo kuda su nestali mnogobrojni Iliro-Tračani, koji su nastanjivali tu teritoriju. Nije slučajnost što su Sloveni prilikom prvih svojih napada na Istočno rimsko carstvo nazivani još „Getima“, starinskim tračkim plemenskim imenom.

i44s8y.jpg

Reljef u steni - starost preko 3.500 godina
Dvoglavi beli orao (u desnom uglu ) Srba Gota,Geta,Heta,Hita,Hittita,Hiksosa...
Simbol sunca,visina,dvopogledan/dva sveta - Jav i Nav



Autohtonost slovenskih predaka u Istočnoj Evropi, istočno od Visle, potvrđuje i arheologija. Arheologija pokazuje neprekidnost razvitka stalno nastanjenih zemljoradničkih plemena Srednjeg Podnjeprovja — od skitsko-sarmatskog perioda (Skiti — orači), preko kulture Anta sve do docnije slovenske kulture Kijevskog perioda. Srednje Podnjeprovje odvajkad je bilo krupan kulturni centar, koji se razvijao u tesnoj vezi kako sa zapadnim slovenskim oblastima, tako (i naročito) sa stepskim skitsko-sarmatsko-gotsko-hunskim kulturnim jugom, koji je severu predavao nasleđe kulture antičkih gradova na Crnom Moru. Posle raspada hunskog plemenskog saveza antska su plemena i dalje razvijala onu kulturu koja se formirala na Crnom Moru još u vremenu od II do V veka n. e.
Na severu, duž Gornjeg Dnjepra, Zapadne Dvine, Gornje Oke i Volge, arheologija pokazuje drugi centar etnogeneze Istočnih Slovena, koji stoji u tesnoj vezi s plemenima takozvane đakovske kulture, plemenima koja su tu postojala od početka I milenija pre n. e. pa sve do polovine I milenija n. e. Približavajući se tom centru sa zapadne strane, ležala je oblast u kojoj su se formirala plemena takozvane baltičke grupe, od kojih su se do danas sačuvali Litvanci i Letonci. Severni centar slovenske etnogeneze obuhvatao je niz plemena, poglavito zemljoradničkih, ali sa jako razvijenim stočarstvom; ta su plemena živela u patrijarhalnom rodovskom poretku, sa kulturom koja je prvobitno nešto zaostajala iza više kulture Srednjeg Pridnjeprovja. Ali su tesne veze izmeću severa i juga sve većma nivelisale te razlike, doprinoseći utvrđivanju etničkog i kulturnog jedinstva; ono se kod Istočnih Slovena zapaža otprilike sredinom I milenija n. e.

U sledećem nastavku:

Društveno uređenje kod starih Slovena



 
Interesantno
pozitivni glasovi: 19  |  negativni glasovi: 0

Napiši komentar:

..pochelo je,pochelo...
tamburanje po korenima...

..pozdrav amigo...
#2, 07.03.2009 - 13:13
07.03.2009 - 13:22
Irena70 (46)
svaka cast druze
#1, 07.03.2009 - 13:02
Hvala Irena
07.03.2009 - 13:20