Karike.com je društvena mreža koja ti nudi priliku da komuniciraš sa svojim prijateljima, upoznaš nove ljude, saznaš šta drugi misle o tebi i postaneš zvezda! Za korišćenje sajta uloguj se ili registruj! Besplatno je...
SrpskiVukovi blog
ROTŠILDI I
CIONIZAM
U drugoj
polovini 19-tog veka u Evropi je nastao pod vođstvom “iz senke” dinastije
Rotšild pokret poznat kaoCionizam... http://www.youtube.com/watch?v=b_g6Xs_DKSs&feature=related


ROTŠILDI I
CIONIZAM





U drugoj
polovini 19-tog veka u Evropi je nastao pod vođstvom “iz senke” dinastije
Rotšild pokret poznat kao Cionizam.
Cionizam je prvobitno imao za svoj cilj osnivanje jevrejske države na području Palestine. Danas se ovaj
pojam odnosi na one Jevreje koji žele da prošire sadašnju državu i na okolne
prostore koji su trenutno vlasništvo Palestinaca. U svom širem značenju, pojam
“Cionist” se odnosi i na određene elemente iz jevrejske zajednice koji veruju u
tzv. jevrejsku superiornost nad ostalim narodima, tako stavljajući svoje
vlastite interese ispred interesa naroda države u kojoj borave.



Postoji mnogo
osuda Cionizma, anti-cionističkih knjiga i rukopisa pisanih od strane značajnih
jevrejskih pisaca, istoričara i novinara kao što su John Sack, Alfred
Lilienthal, Noam Chomsky, Israel Shahak, Benjamin Freedman, Jack
Bernstein, Henry Makow i Victor Ostovsky, samo par njih ovde navodimo.
Postoji takođe jevrejska verska grupa koja se naziva “Neturei Karta, Jews
United Against Zionism” (Ujedinjeni Jevreji Protiv Cionizma)
. Zbog
svojih hrabrih istupa, ovi ljudi su morali da podnesu mnoge žestoke udarce
cionističkih klevetničkih grupa kao što su the Anti Defamation League (ADL) – organizacija koja se
specijalizovala u blaćenju, klevetanju i špijuniranju.



Međutim,
cionistima skraja 19 – veka jedna od prepreka u šemi preuzimanja Palestine bila je ta što
je Palestina u to vreme bila pod Turskom Otomanskom Imperijom, i u to vreme
Turcima nije ni na pamet padalo da se odreknu tog komada teritorije, koju su
smatrali svojim vlasništvom, u korist evropskih cionista. Veoma malo Jevreja
je u to doba živelo na području Palestine,
i Jevreji inače nisu ni imali kontrolu nad tim prostorima sve od vremena Rimske
Imperije. To ujedno i potire mit kako se “Arapi i Jevreji vekovima bore oko ove
teritorije”. Šačica arapskih Jevreja koja je u to vreme živela u Palestini vrlo
se lepo slagala sa Muslimanima i nije izražavala nikakvu želju da zbaci s
vlasti otomanske vladare i osniva izraelsku državu. Inicijativa odvajanja Palestine od Otomanske
Imperije došla je direktno od strane evropskih cionista, koji su postali veoma
uticajni u mnogim evropskim zemljama



Nekim
“slučajem” cionističkoj mafiji se uskoro ukazala i jedna velika prilika. Došla
je 1914-ta godina i počeo je veliki rat izmedu Njemačke, Austro-Ugarske i
Turske, sa jedne strane, protiv Engleske, Francuske i Rusije, sa druge strane.
Da bi se zadržali na temi septembarskog događaja i “Rata Protiv Terorizma”,
nećemo ulaziti u analizu razloga i podloge za Prvi Svetski Rat. Ono što moramo
da razumijemo je da su cionisti odigrali veoma vaznu ulogu u uvlačenju USA u ovaj krvavi evropski sukob - rat u
kome USA
nisu imale apsolutno nikakvog vitalnog interesa da učestvuju.



Situacija je
bila ovakva. Do 1916-te godine Njemci, Austrijanci i Turci su skoro
dobili taj rat. Rusija je bila u haosu i skoro da bude kompletno progutana
komunističkom revolucijom. Francuska je imale strašne gubitke a Britanija je
bila opkoljena nemačkim podmornicama. Nemačka je ponudila Britaniji prekid rata
uz uslove koji su tada odgovarali Britaniji. Ali su Britanci kao i
internacionalni cionisti imali još jednu igraču kartu.



Britanska
vlada i cionistički lideri napravili su jedan prljav dogovor. Cioniste je vodio
Chaim Weizmann, čovek koji će
kasnije postati prvim predsednikom Izraela. Cionisti su obečali da ce uvući u rat
moćnu USA na strani Britanije, koristeći svoje uticajne veze, tako da će onda
ovi moći da slome Nemačku i Tursku, a zauzvrat Britanija će njih nagraditi
preuzimanjem Palestine od poraženih Turaka, kad se rat završi. Britanci su
prethodno hteli da daju cionistima neka područja u Africi, za formiranje
jevrejske države, ali
Cionisti su bili ustrajni u svom zahtevu za Palestinom. Tako, kad se Palestina
nađe pod britanskom kontrolom, evropskim jevrejima će biti dozvoljeno da je
nasele u velikom broju, i tako osnuju svoju državu.



Cionistički
moćnici kao Bernard Baruch, Louis Brandeis, Paul Warburg (osnivač Američke Banke Federalnih Rezervi),
Jacob Schiff, i drugi odmah su
počeli sa obradom američkog presednika Woodrow Wilson-a. Preko noći je američka
štampa, većinom kontrolisana od strane cionista, pretvorila nemačkog kajzera i
njegov narod u “krvožedne Hune”, odlučne da po svaku cijenu unište zapadnu
civilizaciju. Tako su USA 1916-te godine, uz pomoć režiranog incidenta sa
američkim brodom “Lusitania” (potopljen od strane Britanije, a optužili
Nemačku) ušli u rat na strani Britanije, sa parolom “osiguravanja demokratije u
celom svetu”.



“Potprašimo
Hune!” glasio je poznati propagandni poster
Freda Strothman-a, - taj
slogan je postao i ratni poklič svih američkih patriota. Woodrow Wilson je bio zatečen jakom i čudnom silom koja je bila
izvan njegove kontrole – silom koju je on sam već pokušao da opiše u svojoj
knjizi “Nova Sloboda” intrigirajućim rečima:
"Otkako sam ušao u političke vode, mnogi ljudi su mi privatno
poveravali svoje tajne i stavove. Neke od najvećih ličnosti USA na poljima trgovine i
industrije se plaše nečega. Oni veruju da postoji jedna tako moćna, tako
organizovana, prepredena, sveobuhvatna i ubedljiva sila, da samo sa šapatom
mogu o njoj da govore”



U međuvremenu
u Nemačkoj, - gde su cionističke snage takođe imale strahovito veliki uticaj na
štampu i industriju – ratni entuzijazam je odjednom splasnuo, razvodnjen
pomoću medija, čiji su vlasnici mahom bili Jevreji. Takođe, marksističke i jevrejske
vođe radničkih sindikata počeli su organizovati radničke štrajkove u nemačkim
fabrikama oružja. Tako sa nemačkim odeljenjem internacionalne cionističke
mafije koje je podrivalo Nemačku iznutra, i engleskim i američkim odeljenjima
koja su uspela da uvuku Ameriku u rat, nije prošlo dugo dok Nemačka, Austrija i
Turska nisu poražene i njihove mape prekrojene od strane pobedničkih
sila, Versajskim Paktom (Treaty of
Versailles), 1918-te godine. Uz mnoge cionističke bankare koji su prisustvovali
i uticali na Versajski Sporazum, Cionisti su imali i svoju vlastitu delegaciju
tamo, koju je predvodio Chaim Weizmann.



Velika
Britanija je izdala Balfour-ovu Deklaraciju u Novembru 1917-te godine,
godinu dana prije nemačke kapitulacije, mada je ona bila pripremljena jos 20
meseci pre, uz Weizmann-ovu inicijativu. Deklaracijom se dozvoljavala
masovna imigracija Jevreja u Palestinu, uz obećanje zaštite prava Arapa. Arapi
koji su živeli u Palestini, nisu poverovali u ova obećanja. Mada su žestoko
protestovali, nisu mogli ništa da učine kako bi zaustavili talas jevreskih
imigranata. To je bio prvi korak kreiranja onoga što će postati izraelska
država, 20 godina kasnije.



Nekoliko
godina nakon rata, jedan američki cionista, milioner, po imenu Benjamin Freedman prekinuo je sve svoje
veze sa ovom organizacijom, i okrenuo se protiv nje. Freedman je bio vlasnik
kompanije the Woodbury Soap Company i jedan od monogih cionista koji su
prisustvovali Versajskom Sporazumu. Imao je vrlo dobre veze uključujući i
nekoliko američkih predsednika. Freedman-u se smučilo kriminalno ponašanje
cionističke mafije I tako je posvetio veći dio svog bogatstva, i života,
razotkrivanju istina u vezi oba svjetska rata, kao i cionističkih manipulacija
u Americi. Prema Freedman-u, Wilson-a
su Cionisti ucenili javnom objavom jedne njegove vanbračne veze za vreme dok je
bio predsednik Princeton Universiteta. Freedman-ova opsežni (I
sakriveni) rukopisi
, govori, i knjige na ovu temu, predstavljaju obaveznu
literaturu. Jedan od lidera Anti Defamation League - Arnold Forster - okarakterisao je Freedman-a kao “Jevreja koji mrzi
samog sebe”



Ovde je jedan
kratak izvod iz govora kojeg je Freedman
održao 1961-ve godine u Willard Hotel-u, u Washington DC, u kome je
opisao ove sile i pozadinu ulaska Amerike u Prvi svjetski Rat : “Nemački
cionisti, koji su predstavljali cioniste istočne Evrope, otišli su u Britanski
Ratni Kabinet i – biću kratak pošto je ovo dugačka priča, ali imam dokumente
kojima mogu da dokažem sve što tvrdim – i rekli su: “Slušajte. Još uvijek
možete da dobijete ovaj rat. Ne morate da se predate. Ne morate da prihvatite
mirovne uslove koji su vam ponuđeni od strane Nemačke. Vi ćete dobiti ovaj rat
ukoliko Sjedinjene Američke Države uđu u njega, kao vaš saveznik. USA
nisu bile u ratu u to vrijeme. Mi smo tada bili svježi, mladi, bogati i moćni.
Rekli su Englezima: "Mi vam garantujemo da ćemo uvući USA u rat kao vašeg saveznika, ako
nam vi obećate Palestinu nakon što pobedite u ratu”.
Drugim rečima,
dogovorili su se.



Engleska je
imala toliko prava da obećava Palestinu bilo kome, isto koliko bi imale prava USA da
obećaju npr. Japan – Irskoj, iz bilo kog razloga. Apsolutno je apsurdno da
velika Britanija, koja nikad nije imala interese niti bilo kakva prava na
području palestinske teritorije, da nudi Palestinu kao zalog kojim će platiti
Cionistima uvlačenje Amerike u rat. Međutim, oni su dali to obećanje, u oktobru
1916.-te godine. Vrlo kratko nakon toga, ne znam koliko vas se toga seća, USA koja je
bila totalno pro-nemački nastrojena u to vreme, ulazi u rat kao britanski
saveznik”.



Mi možemo samo
raspravljati u kojoj mjeri je ovaj prljavi dogovor između Britanaca i Cionista
doprineo uvlačenju i pogibiji američke dece u ovom krvavom evropskom sukobu.
Mnogi, kao i Freedman, veruju da je to bio i jedini razlog za ulazak Amerike u
taj rat. Drugi misle da je to bio samo glavni dodatni faktor. Međutim, ono
oko čega se možemo složiti je činjenica da – Cionistima nije ni malo smetalo da Amerikanci ginu zbog njihovih
sebicnih interesa
. Čak i u Enciklopediji Britanici, kao i u MS Encarta (
traži pod: "Balfour Declaration) potvrđuje se ova činjenica. Ovde je
jedan izvod:



BALFOROVA
DEKLARACIJA.
"Balforova deklaracija je dokumenat sačinjen u
martu 1916 – te godine, a objavljen u novembru 1917.-te godine, za vreme Prvog
Svjetskog Rata, od strane Arthur-a James-a Balfour-a, tadašnjeg ministra
inostranih poslova Britanije…dokumanat je specifično izrazio podršku britanske
vlade cionistima za osnivanje nacionalne države Jevreja na području Palestine.” Dokumenat je
obavezao britansku vladu da učini sve napore u ostvarenju ovog zadatka” uz
dodatak da se mora jasno da razume da se ne sme ništa učiniti što bi narušilo
prava postojeće ne-jevrejske zajednice u Palestini.”



"Svrha
ovog dokumenta je bila da se zadobije podrška Jevreja kako iz zaraćenih država,
tako i Amerike.
Kao rezultat ove deklaracije, 1948.-me godine došlo
je do osnivanja Izraela kao nezavisne države, na naznaćenoj teritoriji”.



Takođe je
vredno pomena da je Britanija nakon I Svjetskog Rata rascepkala Otomansku
Imperiju u mnogo manjih država. Kuvajt, marionetska kraljevina bogata naftom,
formiran je odsecanjem južnog obalnog dela od države koja je danas poznata kao
Irak. Kao rezultat tog akta prekrajanja mape ovog regiona, kreiran je stalni
konflikt izmedu Iraka I Kuvajta. Irak je oduvek smatrao Kuvajt svojom južnom
pokrajinom. To je na kraju dovelo i do iračke invazije na Kuvajt 1991-ve
godine, i Golfskog Rata.

http://www.youtube.com/watch?v=b_g6Xs_DKSs&feature=related 1b28726037.jpg

Tagovi:

 
Interesantno
pozitivni glasovi: 5  |  negativni glasovi: 0

Napiši komentar: