Karike.com je društvena mreža koja ti nudi priliku da komuniciraš sa svojim prijateljima, upoznaš nove ljude, saznaš šta drugi misle o tebi i postaneš zvezda! Za korišćenje sajta uloguj se ili registruj! Besplatno je...
sucola blog

Doktor i Revolucionar-za ernesta

bio i ostao Ce Gevara 

Od doktora do revolucionara


Ernesto Gevara de la Serna rodjen je 14. juna 1928. u mestu Rosario, jednom od vecih argentinskih gradova, u dobrostojecoj porodici.


Iako je porodica bila aristokratskog porekla preferirala je socijalisticke ideje. Godine 1947. Ernesto susrece mladu djevojku po imenu Berta Gilda Infante, poznatu pod imenom Tita. Tita je bila clanica argentinske komunisticke omladine i njih dvoje ce kasnije postati nerazdvojni prijatelji. Zajedno ce citati marksisticke tekstove i raspravljati o aktuelnim pitanjima.


Godine 1948. Ernestu je 20 godina i upisuje se na studije medicine na univerzitetu u Buenos Airesu. Do marta položio je sve ispite iz prve godine medicinskog fakulteta, u junu polaže sve ispite iz druge godine, a u decembru sve ispite s trece godine.


Ernesto 1. januara 1950. krece na putovanje sjevernim argentinskim provincijama i to na biciklu koju je preradio u mali motor. Tako stiže u San Francisko del Cahar, blizu Kordobe, gdje njegov prijatelj Alberto Granado upravlja centrom za oboljele od lepre. Po povratku s tog putovanja nastavlja studije s velikim interesom za alergije, astmu i lepru.


Za vrijeme studija radio je kao bolnicar na trgovackim brodovima argentinske nacionalne trgovacke pomorske kompanije. Na tim putovanjima obilazi južne obale Argentine, Brazil, Venecuelu i Trinidad.


U oktobru odlucuje da krene na putovanje kroz Latinsku Ameriku, zajedno s Albertom Grandadom na starom Norton motociklu od 500 cc. Na tom putovanju 1. maja stiže u Limu. Tu upoznaje doktora Huga Peskea, peruanskog naucnika i direktora nacionalnog programa za lepru te istaknutog marksistu. Oni nekoliko noci do ranih jutarnjih sati vode razgovore. Ce ce te razgovore kasnije istaci kao veoma važne u promjeni njegovog stava prema životu i društvu. Tada odlucuje da se vrati u Buenos Aires kako bi dovršio studije.

Putuje teretnim avionom preko Majamija, gdje dolazi do tehnickih poteškoca što odlaže let za mjesec dana. Kako bi preživio radi kao kelner i perac posudja u jednom baru.


U redovnoj proceduri provjere stranaca ispituje ga policija i izmedju ostalog ga pitaju da li su njegovi roditelji komunisti.

Vraca se u Buenos Aires 31. avgusta, a studije završava pocetkom 1953. godine. Nakon ljekarskog pregleda za regrutaciju proglašen je nesposobnim. Potom odlazi u Boliviju, da bi se nakon promjene nekoliko zemalja skrasio u Gvatemali.


Dana 7. jula ponovo odlazi na putovanje po Latinskoj Americi.

S tog putovanja piše svojoj tetki Beatris: "Na slici našeg voljenog druga Staljina zakleo sam se da necu predahnuti prije nego ta kapitalisticka hobotnica bude uništena".


Godine 1954. ucestvuje u borbama protiv gvatemalske vlade, gdje se prijavio u sanitet pobunjenika i naucio svoje prve vojnicke vještine. Pocetkom 1955. godine Ce radi kao doktor u bolnici u Meksiku.


U junu susrece brata Fidela Kastra – Raula Kastra, s kojim ce se sprijateljiti. Dana 24. juna 1956. meksicka policija hapsi Cea zajedno sa njegovim kubanskim prijateljima (medju kojima je bio i Fidel Kastro), a 3. jula novinska agencija UPI objavljuje: "Argentinski doktor Gevara bice deportovan u domovinu zbog pretpostavke da je ucestvovao u neuspjeloj zavjeri protiv kubanske vlade Fulgensija Batiste".

Bivši meksicki predsjednik Lazaro Kardenas umiješace se u rad policije kako bi odbranio kubanske revolucionare pa su krajem jula Ce Gevara i braca Kastro pušteni na slobodu. Na slobodi su u tajnosti nastavili sa svojim revolucionarnim aktivnostima. Dana 2. decembra grupa od 82 ljudi iskrcava se na istocnoj obali Kube kod mjesta Los Kayelos.


Medjutim njihov dolazak je primijecen i vladine snage krecu u potjeru za njima. Revolucionari se dijele u manje grupe.


Kod mjesta Alegdjija del Pino 5. decembra Ce upada u zasjedu, biva ranjen u vrat ali uz pomoc saboraca uspijeva pobjeci u polja šecerne trske, da bi 21. decembra Ceova grupa stigla na plantažu kafe gdje ih je Fidel vec cekao nekoliko dana.


U januaru 1957. napadaju kasarnu u mjestu La Plata. Bila je to prva pobjeda revolucionara. U osvit zore prvog dana nove godine diktator Batista pobjegao je iz zemlje. Nakon pobjede revolucije Ce 9. februara dobija kubansko državljanstvo. Od jula do avgusta je na putu sa službenom kubanskom delegacijom, prvo u Ujedinjene Arapske Emirate i Egipat, gdje susrece Nasera. Potom odlazi u Indiju, Tajland, Japan, Indoneziju i Pakistan.


Povodom incidenta u Zalivu svinja kada su izbegli Kubanci uz pomoc Amerikanaca pokušali srušiti vlast na Kubi izjavljuje: "Mi imamo sastanak s istorijom i jednostavno si ne možemo dopustiti da budemo uplašeni! Moramo zadržati entuzijazam s kojim smo krenuli u borbu. Moramo graditi fabrike lijevom rukom, u desnoj ruci držati pušku, a s obje noge zgaziti crve".


Nakon ubistva kongoanskog premijera Patrisa Lumumbe i dolaska na vlast diktatora Combea Ce u Generalnoj skupštini Ujedinjenih nacija u Njujorku izjavljuje: "Svi slobodni ljudi svijeta moraju biti spremni na osvetu za kongoanski zlocin". Godine 1965. Ce odlazi u Kongo s grupom kubanskih suboraca kako bi ucestvovao u tamošnjim borbama. Godinu dana kasnije (1966.) Ce u najvecoj tajnosti putuje u Havanu gde se priprema za novu misiju u Boliviji. Preko Moskve, Praga, Beca i Brazila Ce stiže u Boliviju 3. novembra.


Dana 8. oktobra 1967. kod sela La Igera Cea i njegova dva saborca zarobila je bolivijska vojska. Na mjesto gdje su zarobljeni uskoro dolazi pukovnik bolivijske vojske, Kubanac koji radi za CIA-u. On sprovodi naredjenje sa više instance i na licu mjesta ubija Cea i njegove saborce Vilija Kubu i Huana Pabla Canga.



Bolivijski vojnik je izvršio naredjenje, ali nije mogao gledati dok je pucao u njih.


Nakon Ceove smrti vodeci svjetski listovi ponudili su 125.000 americkih dolara za njegov dnevnik. Dana 1. jula 1968. dnevnik je objavljen na Kubi i distribuiran je besplatno. Sadržaj dnevnika izazvao je medjunarodni skandal zbog nacina na koji su bolivijska vojska i Amerikanci tretirali ratne zarobljenike.


Zbog svoje mucenicke smrti Ce je postao svjetski uzor mnogim mladima, posebno 1960.-ih i 1970.-ih godina dvadesetog vijeka. Ernesto Gevara de la Serna, ili Ce, autor je i dvije knjige:

Gerilsko ratovanje (1960.) i Epizode iz revolucionarnog rata (1963.).





 
Interesantno
pozitivni glasovi: 3  |  negativni glasovi: 0

Napiši komentar:

 

Korisnik
offline
offline sucola (30)
Srbija, Nišavski okrug, Niš



Blogovi: tagovi
nema tagova