Karike.com je društvena mreža koja ti nudi priliku da komuniciraš sa svojim prijateljima, upoznaš nove ljude, saznaš šta drugi misle o tebi i postaneš zvezda! Za korišćenje sajta uloguj se ili registruj! Besplatno je...
zjovan29 blog

NACIONALNI PARKOVI U SRBIJI



Nacionalni park ĐERDAP

Nacionalni park Đerdap se nalazi u jugoistocnom delu Evrope, u severoistocnom delu Republike Srbije, na samoj medjunarodnoj granici sa Rumunijom.
Ukupna površina Nacionalnog parka iznosi 63.608 ha, a zaštitnom zonom obuhvaceno je 93.968 ha.
Park se prostire na oko 100 km desne obale Dunava od Golupca do Karataša kod Kladova i obuhvata uzani šumoviti brdsko planinski pojas, širine 2-8 km uz Dunav, koji se izdize iznad Dunava od 50 - 800 metara nadmorske visine.
Ovo podrucje - podrucje Đerdapske klisure nacionalnim parkom proglašeno 1974. godine.



Osnovna njegova odlika je velika šumovitost (preko 64%) i izrazito bogatstvo i raznovrsnost flore, faune geomorfoloških oblika i bogatstvo kulturno-istorijskih spomenika od najstarijih epoha do danas. Oko 9% odnosno 5500 ha površine Nacionalnog parka Đerdap cini deo Dunava koji pripada SR Jugoslaviji. To Nacionalni park Đerdap cini i recnim nacionalnim parkom. Dolina Dunava sastavljena je od tri kanjonsko-klisurske doline :
• Golubacka, dugacka 14.5km, najmanje širine 230m
• Gospodjin Vir duzine 15km i najmanje širine izmedu 220m
• Kanjon Velikog i Malog Kazana duzine 19km i najmanje širine 150m
i tri kotline :
• Ljupkovska
• Donjomilanovacka
• Oršavska
Kanjonske doline usecene su u krecnjake juznih Karpata.
Đerdap, Gvozdena vrata, hiljadama godina je izazov za putnike, trgovce, ratnike i mirotvorce. To su vrata izmedju dva vazna kulturna i ekonomska dela sveta, izmedju donjeg i srednjeg Podunavlja. Đerdap je oduvek bio prirodno strateško mesto ogromnog znacaja, i u ratu i u miru. Zato je duz Đerdapa veliki broj istorijskih spomenika.

REZERVATI PRIRODE

Rezervat Golubacki grad - Specijalni rezervat prirode
Rezervat prirode "Golubacki grad" cini zaledinu kulturno istorijskom spomeniku pod istim nazivom i predstavlja površinu pod niskim šibljacima jorgovana (syringa vulgaris), visokim šibljacima jorgovana, grabica i jasena (Syringeto-fraxineto-carpinetum orientalis), ostacima šuma jorgovana, hrasta medunca i grabica (Carpineto orientalis-quercetum mixtum), šuma toplih hrastova ( Quercetum confertae ceris pubescente tosum ) i bukovih šuma sa orahom ( Fagetum montanum juglandetosum ). Zajedno sa spomenikom kulture "Golubacki grad" cini jednu od naucno najzanimljivijih celina na podrucju Nacionalnog parka.
Rezervat Bojana - Specijalni rezervat prirode
Rezervat prirode "Bojana" cini zašticena cista orahova sastojina (Juglans regia) okruzena visokom mešovitom sastojinom bukve i oraha (Fagetum montanum juglandetosum), a sem toga na citavoj površini javljaju se u vidu pojedinacne ili grupimicne primese još i mecija leska (Corylus colurna), maklen (Acer monspesulanum), crni jasen (Fraxinus ornus), grabic (Carpinus ornus) i grab (Carpinus betulus).
Rezervat Bosman-Sokolovac - Opšti rezervat prirode
Kao osnovni razlog što je rezervat prirode "Bosman - Sokolovac" stavljen pod zaštitu je taj što se na ovom podrucju nalaze zajednica niskih šuma i šibljaka (Syringeto-monsspesuleto-colurnetum), reliktna zajednica mešovitog sastava sa karakteristicnim vrstama (Acereto-fraxineto-colurnetum-mixtum) i osiromašena zajednica bukve i mecije leske (Fagetum montanum- colurnetosum ). Istovremeno ovo podrucje predstavlja i znacajno geološko nalazište mezozojske liaske faune.
Rezervat Coka Njalta sa Pesacom - Opšti rezervat prirode
Rezervat prirode "Coka Njalta sa Pesacom" predstavlja veliki tipicni refugijum reliktnih i retkih vrsta drveca i njihovih zajednica. Raznovrsni kraški geomorfološki oblici u ovom "istocnom kršu" se prema Petrovicu (1978), odlikuju baš ovim smenjivanjem raznih geomorfoloških oblika na malim rastojanjima ( vrtace, škarpe, ostenjaci, sipari, okomite stene, šiljate stene, deluvijalni nanosi, itd.), što je dovelo do formiranja razlicitih staništa, mikro i nanostaništa, a samim tim i do formiranja razlišitih zajednica, mikrocenotickih grupacija vrsta i velikog biodiverziteta, narocito na stenjacima.

TURIZAM

U svojoj ukupnoj turistickoj ponudi Nacionalni park Đerdap se predstavlja kao posebna i zaokružena turisticka celina po mnogo cemu jedinstvena u Evropi i svetu. Atraktivnost turistickih motiva, vezanih za Đerdapsku klisuru sa njenim morfološkim i hidrografskim osobenostima se, bez preterivanja, ne može ni uporediti sa slicnim fenomenima u nacionalnim parkovima Evrope. Tu je i privlacnost derdapskih pejzaža, koja se zasniva ne samo na reljefnoj raznolikosti i hidrografskim obeležjima, vec i na širokom spektru kombinovanja razlicitih floristickih i vegetacionih oblika. Sa svojim kulturno - istorijskim nasledem i nekim stvorenim vrednostima novijeg porekla, odredenim oblicima prvredivanja i veoma specificnim folklornim obeležjima pruža posetiocima tokom cele godine posve retke, privlacne i neponovljive turisticke sadržaje.
Izletnicki turizam
Obilazak mnogobrojnih kulturno istorijskih spomenika;
Obilazak rezervata prirode;
Obilazak pecina ("Rajkova pecina", "Gradašnica", "Dubocka""Ceremošnja" "Ravništarka");
Obilazak spomenika prirode ("Vratnjanske kapije" "Valja prerast");
Škola u prirodi;
"Staze zdravlja";
Foto safari
Izleti brodom
Posete Hidroelektrani Đerdap, Ribokombinatu Kladovo, Rudniku bakra Majdanpek, Zlatari Majdanpek i dr.

Nauticki turizam
Jedrenje;
Motonautika;
Veslanje;
Sportska takmicenja na vodi;
Stacionarni turizam
Hotel "Lepenski Vir" Donji Milanovac;
Hotel "Golubacki grad" Golubac;
Hotel "Đerdap" Kladovo;
Omladinski kamp Karataš;
Moteli u Dobri i Tekiji;
Smeštajni objekti na Omanu i Plocama;
Manifestacioni turizam
Regate u jedrenju i veslanju ("Đerdap kup");
Lov soma "na bucku" ("Zlatna bucka Đerdapa -Tekija);
Ribolovni kotlici ("Zlatni kotlic" - Golubac);
Folklorni festivali ( "Jorgovan fest", "Seoska olimpijada") i dr.

Lov

Podrucje Đerdapa oduvek se odlikovalo brojnošcu i izuzetnom raznovrsnošcu životinjskog sveta, o cemu svedoce zapisi brojnih putopisaca. Ova raznovrsnost divljaci održala se i do današnjih dana, tako da u stoletnim bukovim i hrastovim šumama Nacionalnog parka Đerdap i sada slobodno u prirodi žive vrlo brojni jeleni, srndaci, divlje svinje, jazavci, kune, zecevi, divlji golubovi, grlice i dr., dok stenovite litice Đerdapskog Kazana krase divokoze, orlovi i sokolovi. Medved i ris i danas krstare šumovitim prostranstvima Nacionalnog parka Đerdap, dok su vukovi, šakali, lisice i divlje macke još uvek brojni. Prostrano Dunavsko jezero naseljavaju mnoge vrste ptica mocvarica, a okolna polja pružaju sve potrebne uslove za život sitne divljaci (jarebica, fazana izeceva).
Brojnost i raznovrsnost lovne faune, kvalitet trofeja a narocito potpuna prirodnost ponašanja divljaci pružaju pravi sportski lovacki doživljaj u skoro netaknutom prirodnom ambijentu lovišta " Đerdap " koje je u sastavu Nacionalnog parka Đerdap. Usled opreznosti divljaci koja se odlikuje potpuno prirodnim ponašanjem, lov na Đerdapu ima sve elemente pravog iskonskog doživljaja, iziskujuci od lovca dobru fizicku kondiciju i produbljeno poznavanje životnih navika divljaci. Lovište raspolaže i svim potrebnim strucnim osobljem, kao i lovno tehnickim 0objektima koji su u funkciji što uspešnijeg lova. Smeštaj lovaca moguc je u lovackim kucama u samom lovištu, u hotelima B kategorije u Donjem Milanovcu. Kladovu, Golupcu i Majdanpeku ili u motelima u Dobri, Tekiji i Karatašu.

Ribolov

Dunav i Dunavsko jezero mestimicno siroko i preko 2 km obuhvataju 5500 ha površine Nacionalnog parka Đerdap. To veliko vodeno prostranstvo sa svojim tajnovitim virovima i mocnim brzacima utocište je jednom posebnom svetu, populaciji najraznovrsnijih vrsta riba.
Koliku je važnost riba kao živo bice imala za ovo podrucje najbolje govori podatak da ju je još pre 8.000 godina "Covek sa Lepenskog Vira" proglasio svojim božanstvom.
Prelepa Đerdapska klisura sa svim svojim tajnama pruža velike mogucnosti i najprobirljivijim ljubiteljima kako privrednog tako i sportskog ribolova. Pastrmka, keciga, smud, som, šaran, štuka, deverika i dr. veliki su izazov za sportske ribolovce da u vrtlozima Đerdapske klisure iskažu svoje umece. Uz odgovarajuce dnevne, nedeljne ili sezonske ribolovne dozvole, ribu je moguce loviti sa obale ili sa camca uz nesebicnu pomoc lokalnih alasa.
Da je i privredni ribolov na Đerdapu veoma razvijen dokazuje i Ribarsko gazdinstvo "Đerdap" sa sedištem u Kladovu. Iz ovog preduzeca na najprobirljivije svetske trpeze pored ribe i ribljih preradevina odlazi u svetu poznat Đerdapski kavijar. Preduzece se pored ribarstva na Dunavu bavi još i proizvodnjom ribe na šaranskim ribnjacima, proizvodnjom ribljih mladunaca svih dunavskih vrsta a posebno oplodene ikre, larvi i mladunaca jesetrovih riba huso huso - beluga, acipenser guldensdti - oscietra, acipenser stelatus - sevruga, kapaciteta do 5.000.000 jednica. Veoma atraktivna i važna za ovo gazdinstvo je proizvodnja kavijara (beluga, oscietra, sevruga), veoma traženog i skupog u svetu. Pored ribolovnog turizma na Dunavu omogucava se i ribolov na vlastitim ribnjacima (206 ha) kao i na lovnom podrucju Kljuc. Trgovina ribom, ribljim preradevinama, morskom ribom i zacinima, kavijarom, pružaju velike mogucnosti poslovne saradnje.



Nacionalni park KOPAONOK





Zbog svojih prirodnih vrednosti, 1981. godine Kopaonik je proglašen za nacionalni park. Nacionalni park Kopaonik obuhvata površinu od 11.810 hektara i po broju endemicnih vrsta predstavlja jedan od najznacajnijih centara biodiverziteta endemicne flore Srbije.
Pod posebnom zaštitom Nacionalnog parka je 698 hektara - izdvojenih u: 11 rezervata prirode i 26 prirodnih spomenika, 12 geomorfoloških, 6 geoloških, 8 hidroloških i 15 objekata svrstanih u nepokretna kulturna dobra.
Prirodni rezervati nacionalnog parka su sledeci lokaliteti:
Kozje stene, Vucak, Mrkonja, Jankova bara, Gobelja, Barska reka, Samokovska reka, Metode, Jelak, Suvo rudište i Duboka.
Planinu Kopaonik narocito atraktivnom cini prepoznatljiv pejzaž sa gustim cetinarskim šumama (smrca i jela) na višim delovima i mešovitim bukovim i hrastovim šumama, po stranama Kopaonika, pašnjaci, livade, kao i istaknuti planinski vrhovi sa kojih se pruža pogled do Šar planine, Komova i Stare planine.
Smešten u centralnom delu Srbije Nacionalni park Kopaonik svojom površinom od 11810 ha obuhvata najviše delove planinskog masiva oivicene recnim dolinama Ibra, Jošanice, Toplice i Brzecke reke.
U flori Kopaonika do sada je opisano preko 1500 biljnih vrsta. U Nacionalnom parku živi 91 endemicna i 82 subendemicne biljne vrste, što ukazuje da ovaj prostor predstavlja jedan od najznacajnijih centara biološke raznovrsnosti i endemizma Srbije i Balkana. Posebno mesto u tom bogatstvu zauzimaju tri lokalna endemita: kopaonicka cuvarkuca, kopaonicka ljubicica i panciceva režuha.


Na najvišim staništima Kopaonika živi i živorodni gušter, koji naseljava samo najviše planine Evrope, suri orao, planinska ševa, krstokljun i druge životinjske vrste.



Prisustvo tragova srednjevekovnog rudarstva, obnovljena crkva u Krivoj reci, banja u Jošanici i reprezentativni primeri narodne arhitekture u Mijatovica jazu, cine zaštitni znak kopaonickog naselja.

Pored toga, Kopaonik predstavlja i jedan od najpoznatijih ski centara u ovom delu Evrope.

Posebni razlozi za ocuvanje diverziteta: šume smrce borealnog tipa (takozvana balkanska tajga); zona subalpijske patuljaste smrce do najvišeg vrha planine; tipski ekosistem tresave; retka i ugrožena flora i fauna (biljke - runolist, ptice (na Kopaoniku ima oko 150 vrsta prica) - šumska šljuka, gacasti cuk, uralska sova, crna žuna, itd.)
Strogi prirodni rezervati u parku (I kat. IUCN):
1. Suvo rudište - subalpijske zajednice patuljaste smrce i polegle kleke;
2. Metode: stare mešovite šume smrce, jele, bukve, belog javora i grckog javora;
3. Oštre stene - krecnjacke stene koje predstavljaju stanište runolista i drugih retkih biljaka;
4. Jankove bare - tresava okružena starom šumom smrce - stanište retkih borealnih relikta kao što je Potentilla palustris;
5. Jelak - stara mešovita šuma smrce i jele.


Nacionalni park Tara




Tara je jedna od najlepših planina Srbije, pod gustim cetinarskim i listopadnim šumama protkanim pašnjacima i livadama.

Sve su rede ovakve oaze netaknute prirode, a jedna od njih je planina Tara u zapadnoj Srbiji. Planinska goropad, reka Drina, gledana sa brojnih vidikovaca lici na tanku, zelenu liniju uvucenu u kanjonski masiv. Prozracno bistra, zelena voda, u kanjonima zastrašujuca, u dolinama pitoma privlaci lepotom svojih obala i bogatstvom vodenog sveta ljubitelje prirode i ribolova.


Radi ocuvanja retkih biljnih i životinjskih vrsta i njihovih zajednica, ocuvanja i unapredenja prirodne sredine i posebnih prirodnih vrednosti, ocuvanja i zaštite kulturno-istorijskih spomenika, istraživanja i korišcenja za potrebe razvoja kulture, obrazovanja, nauke i rekreacije, 1981 godine podrucje Tare je proglaseno za Nacionalni park.

Podrucje Nacionalnog parka Tara nalazi se na 19.200 ha, dok se pod šumama nalazi oko 13.000 ha. Ceo prostor Nacionalnog parka obuhvata: planinu Taru, Crni vrh, Zvezdu, Stolac, kanjon Drine sa Peruccem i okolinu Bajine Bašte.

POLOŽAJ

Nacionalni park Tara pokriva najveci deo planine Tare koja se nalazi na krajnjem zapadu Srbije i zahvata podrucje ograniceno laktastim tokom Drine izmedu Višegrada i Bajine Bašte. te pripada delu starovlaških planina (Starovlaško-Raška visija).
Podrucje se nalazi izmedu 43° 52' i 44° 02' severne geografske širine i 19° 15' i 19° 38' istocne geografske dužine.



DOLAZAK DO TARE

Pristup u Nacionalni park je relativno dobar i moguc iz tri pravca:
putem Bajina Bašta – Kaluderske bare (16 km)
putem Bajina Bašta – Perucac - Mitrovac (27km)
putem Kremna – Kaluderske bare (9 km)
Bajina Bašta je asfaltnim saobracajnicama povezana sa magistralnim pravcima:
Beograd- Valjevo- Bajina Bašta – Kremna – Višegrad
Beograd- Cacak- Užice – Kremna – Mokra Gora – Višegrad
Šabac- Loznica – Ljubovija – Bajina Bašta
Nacionalni park raspolaže bogatom mrežom kvalitetnih šumskih puteva sa makadamskom podlogom i jednom središnjom asfaltnom saobracajnicom kao i asfaltiranim pravcem od Predovog Krsta prema akumulaciji HE “Bajina Bašta”.
Putevi su radeni za potrebe šumarstva uz težnju za povezivanje naseljenih i turistickih lokaliteta. Osim toga kanjon Drine moguce je obici brodom ploveci jezerom koje pocinje kod Perucca, što je poseban doživljaj.

BILJNI SVET

Delovanje prirodnih faktora uslovilo je postojanje veoma raznolikog živog sveta na Tari. Brojne šumske fitocenoze, veoma složenog sastava, floristicki veoma bogate, s velikim brojem reliktnih i endemskih vrsta biljaka predstavljaju prave prirodne retkosti kao sto su: monumentalna Panciceva omorika, tisa, božikovina, maslinica, jeremicak, zlatna paprat, ciklama, šumska lincura i dr.

Nalazišta ovih vrsta ukazuju na to da su mnogi delovi Tare, a pre svega klisure i kanjoni, jedinstvena planinska pribežista, gde su se do danas, u potpunosti ili u vecoj meri sa svojim izvornim iskonskim karakteristikama ocuvale mnoge životne zajednice reliktnih staništa u kojima se sacuvala tercijarna vegetacija sa fitocenozama prašumskog karaktera veoma bogatog i složenog sastava.




Na Tari preovladava mešovita šumska zajednica jele, smrce i bukve, uz pojedinacne primerke ili manje grupe drugih cetinara kao što je bor i lišcarskih vrsta kao što su javor, jasika, breza i dr
Zbog bogatstva vrsta kompleks Tare predstavlja pravi živi arhiv biljnog sveta karakteristican za veci deo Balkanskog poluostrva i rezervat genetskog fonda evropskog i planetarnog znacaja.
Znacaj refugijalnih staništa na Tari cini što se u izrazito mešovitim životnim zajednicama javljaju zajedno mnoge vrste koje na drugim staništima i pod drugim uslovima ne idu zajedno.

U sastavu prizemne flore javlja se 1019 vrsta od kojih je 13 pronadjeno i determinisano u novije vreme.


ZAŠTIĆENE BILJNE VRSTE


Panciceva omorika

Panciceva omorika je endemo-reliktna vrsta naših krajeva, potomak iskonskih vrsta koje su u Evropi za vreme tercijara pre ledenog doba pokrivale velike prostore i povezivale evropske vrste cetinara sa vrstama koje danas žive u severoistocnoj Aziji i na severozapadu Severne Amerike.

Zahvaljujuci posebnim uslovima na Balkanskom poluostrvu, omorika je mogla da se održi do danas, kao predstavnik izumrle vegetacije.

Naziv Panciceva omorika dobila je po istaknutom jugoslovenskom velikanu prirodnih nauka, Josifu Pancicu, koji je najzaslužniji za otkrice omorike.

Panciceva omorika kao reliktni biser autohtonih šumskih vrsta drveca Srbije, predstavljala je i dalje predstavlja predmet interesovanja svetskih istraživaca ne samo zbog njene izuzetne lepote vec i zbog njenih bioloških i drugih osobina.

Omorika zahvata uski areal u srednjem toku reke Drine, gde se javlja na vrlo strmim, kamenitim obroncima.
Kao pravi stanovnik stenjaka, svojim uskim habitusom i vitkim stablom ukrašava litice Tare i predstavlja u prirodno-naucnom smislu jednu od najvažnijih vrsta drveca u Evropi.
Kao drvo omorika dostiže visinu do 30 pa cak i 40 metara, a u precniku debljine je 60 m. Ima pravo i vitko stablo sa piramidalnom krošnjom.

Omorika raste na vrlo stenovitim i siromašnim terenima . Sem na krecnjaku raste i na drugim tipovima zemljišta. Razvija se podjednako dobro na suvim i mocvarnim zemljištima, podnosi mraz, kao i suva leta.

Biljne zajednice Panciceve omorike javljaju se
na veoma razlicitim tipovima zemljišta.

Šume omorike i smrce su uglavnom rasprostranjene na krecnjaku i to vecinom na velikim nagibima i to najcešce na hladnijoj ekspoziciji.. Pored smrce omorika može da opstaje sa jelom, belim i crnim borom i bukvom.

Omorika je glavna odlika kako flore tako i vegetacije planine Tare.
Panciceva omorika je najinteresantniji endemoreliktni predstavnik Tare, kojoj je na ovom planinskom masivu, od tercijera pa sve do danas, bio obezbeden kontinuitet postojanja. Ova vrsta i njena staništa postala su predmet nacionalnog ponosa, ali i predmet interesovanja citave svetske naucne javnosti.
U sastav flore ulazi 1013 determinisanih vrsta. Usled povoljnih ekoloskih uslova mnoge od njih predstavljaju prirodne vrednosti kao što su:

Centaura Derventana
, derventanski razlicak izuzetno atraktivna biljna vrsta sa ljubicastim cvetom cije je prirodno nalazište u klisuri Dervente u kanjonu Drine. Spada u endemicnu vrstu.
Jeremicak
je takode endemicna vrsta, opojnog mirisa, stavljena pod zaštitu države. Moguce ga je pronaci u svim borovim zajednicama, crnog, belog bore i crnjuši i to najcešce na lokalitetima Kaluderske Bare, Miloševac, Gavran, Brus, Pasak i dr. On je tercijarni relikt.

Zelenika
(božikovina) zimzeleni žbun ili do 10 m nisko drvo mediteranskog i atlanskog rasprostranjenja. Moguce ga je naci na prelazima izmedu potiske subalpske klime od 850 do 900 m nadmorske visine na severoistocnoj strani masiva Tara. Takode tercijarni relikt zakonom zašticena vrsta.

Žuta lincura
vrlo retka gotovo iscrpljena vrsta na ovom podrucju. Kao omiljeni narodni lek masovno je vaden koren tako da je blizu potpunog išcezavanja zbog cega je stavljen pod strogu žastitu. Ima je na lokalitetima Miloševac, Zborište, Gavran, Dikava, Đurdevo brdo.

Velika plava lincura
je takode vrlo retka i sada je ima samo na višim istaknutim krecnjackim stenacima. Ima je na svim sastojinama smrce i jele i to na Mitrovcu, Baturi i Zvezdi. Takode zakonom zašticena vrsta.

Paprat rebraca veoma redak relikt. Ima je u bukovim šumama strmih padina Tare.


Crna cemerika
je vrlo retka a na Tari se nalazi na Zvezdi, Dugom dolu, Stocu.

Tisa
hiljadu godisnje drvo cija pojedinacna i retka stabla dosezu i do 25 m. Predstavlja antropološki endem. Moye se naci u kanjonskim nepristupacnim mestime Grlca (Nevesinjski potok), Brusnice, Džanici, Kanjon Belog Rzava. Zbog svojih karakteristika zakonom zašticena.

Šume prašumskog tipa
- u nekim delovima kanjona nalaze se nepristupacna mesta gde covek nije mogao da eksploatiše drvece i one su iskonski takve i ne menjaju se.

Reliktne zajednice oraha
koji je iskonski živeo i ostatak je istorijske prošlosti. Može se naci na likalitetima Kanjon Race, Derventa, Aluški potok. Polidominantna yajednica Crveni potok i svi kanjoni.
Na obroncima šuma zastupljeno je preko 250 jestivih i 3 otrovne pecurke (zelena pupavka).
TURIZAM

Kao privredna delatnost koja najmanje od svih uništava prirodne resurse turizam je jedina izricito prihvacena delatnost na Tari. U planinskim uslovima turizam je zainteresovan da cuva i unapreduje prirodne resurse jer su im njegova “sirovina” uslov za sticanje dohotka.



Veci broj odmarališta, planinarskih i lovackih kuca, smeštaj u domacoj radinosti omogucava boravak razlicitim kategorijama posetilaca. Za njih na Tari postoje i sportski tereni, bazeni i šetališta, a za planinare i osatle ljubitelje prirode obeležene planinarske i šetne staze.
Kada priroda jednom mestu podari ovoliko lepote onda je ono predodredeno za ocuvanje covekovog zdravlja, lepote i radosti življenja.

Nacionalni park Tara ima izvanredne uslove za razvoj skoro svih oblika rekreativne aktivnosti, odnosno turizma. Nacionalni park Tara je poznato i tradicionalno letnje i zimsko rekreativno podrucje. Povoljni klimatsli uslovi, veliki broj suncanih dana, srednja visina oko 1000 m i prirodne lepote pružaju sve uslove za prijatan boravak, šetnje i planinarenje; veliko jezero na Drini i u dolini Rzava za sportove na vodi; brdske padine i valovoti tereni za zimske sportove, a bogatstvo raznovrsnom divljaci za lovni turizam.


Izvor: YUTA

[ame="http://www.youtube.com/watch?v=Sj9upsthbKw"]YouTube - SNEGOVI KOPAONIKA.mp4[/ame]
[ame="http://www.youtube.com/watch?v=y6og_2YCCeQ"]YouTube - MOKRA GORA.mp4[/ame]




NACIONALNI PARK
FRUŠKA GORA

Fruska gora je usamljena ostrvska planina Panonskoj niziji. Prema jugu i severu Fruska gora je jako razudjena planinskim i recnim tokovima, pri cemu se od glavnog uskog grebena pruzaju pojedinacni, bocni grebeni, najcesce sa vrlo srtmim padinama.


Naziv nacionalnog parka potice od naziva istoimene planine, a naziv Fruska gora nosi u svom pridevskom obliku etnik Frug u znacenju "Roman", te na taj nacin ime ove planine cuva uspomenu na jednu etnicku zajednicu koja je davno nestala iz ovih krajeva.
Fruska gora je proglasena nacionalnim parkom 1960. godine, u cilju obezbedjnja trajne zastite i unapredjenja njenih prirodnih vrednosti i lepota.
Lokacija, specificna geoloska istorija, razliciti mikro-klimatskim uslovi, cine ovu planinu veoma interesantnom i vaznom za razlicite naucne oblasti.
Zahvaljujuci jedinstvenim i veoma brojnim fosilnim ostacima flore i faune, Fruska gora se naziva i "ogledalom geoloske proslosti".
Osnovna karakteristika ove oblasti je postojanje brojnih ugrozenih, retkih i zasticenih biljnih i zivotinjskih vrsta. Pasnjaci i plodno zemljiste, vinogradi i vocnjaci, ukrasavaju padine i nize delove Fruske gore, dok su povrsine koje se nalaze visinama iznad 300 metara nadmorske visine pokrivene gustim, listopadnim sumama. Posebnu vrednost i biser Fruske gore predstavlja 17 pravoslavnih manastira, poznatih po specificnoj arhitekturi, bogatim riznicama, bibliotekama i freskama. Fruska gora takodje krije i brojne arheoloske lokalitete iz praistorijskog
i istorijskog perioda.
Zahvaljujuci bogatstvu prirodnih resursa, predivnim pejzazima, izuzetnom sarmu i lepoti ove planine, Fruska gora je idealno mesto za odmor i rekreaciju koje ce vas pribliziti prirodi.
Nacionalni park Fruska gora je clan Federacije nacionalnih parkova Evrope - EUROPARC



- Iz pravca Novog Sada, put za Rumu vodi kroz Petrovaradin i Sremsku Kamenicu ka Iriskom vencu (udaljenom 16 km od Novog Sada), poznatom izletistu odakle se lako moze stici do Zmajevca, Hopova, Krusedola, Popovice i drugih izletista.
- Put koji prolazi kroz Sremsku Kamenicu ide uzvodno pored Dunava ka Beocinu, prolazi kroz Cerevic (udaljen 18 km od Novog Sada) i nakon par kilometara stize na Testeru i Andrevlje - cuvena turisticka mesta na Fruskoj gori.
- Na putu Novi Sad - Beograd postoji odvajanje ka Sremskim Karlovcima, cuvenom istorijskom mestu, cesto zvanom i srpska Atina. Iz Karlovaca put vodi kroz zivopisne predele ukrasene vinogradima, vocnjacima i sumom, do Strazilova, jednog od najpopularnijih i najposecenijih izletista.

Do Nacionalnog parka Fruska gora moze se doci iz tri pravca:

LOV
Loviste Nacionalnog parka Fruska gora obuhvata povrsinu od 22420 ha i sastoji se od zatvorenog (rezervat Vorovo) i otvorenog dela. Karakteristika lovista je slozena i vrstama brojna fauna, sto je u skladu sa opstim prirodnim, klimatskim i orografskim uslovima terena, kao i raznolika i floristicki bogata vegetacija. Pored toga, veci deo lovista raspolaze pravilno rasporedjenim izvoristima vode, sto dodatno pospesuje uzgoj divljaci na ovom podrucju.
Loviste je brdskog tipa u kome se pored autohtonih vrsta (evropski jelen, divlja svinja, srna i zec) nalaze i alohtone vrste divljaci (muflon i jelen lopatar) koje se uzgajaju u rezervatu Vorovo.
Lov je organizovan u skladu sa Zakonom o lovstvu.

RIBOLOV

Na podrucju Nacionalnog parka Fruska gora nalaze se tri vestacke akumulacije. “Sot” kod naselja Sot (22 ha) koja je delom u okruzenju sume lovnog rezervata Vorovo, “Bruja” kod naselja Erdevik (15 ha) cija voda delom potice od izdani termalne vode 200 m od akumulacije i “Moharac” (60 ha) takodje kod naselja Erdevik.
Nacionalni park u cilju ocuvanja kvaliteta voda ovih akumulacija, kao i ocuvanja i unapredjivanja postojeceg fonda ihtiofaune i flore u njima, organizuje sportsko-rekreativni ribolov, putem prodaje ribolovnih dozvola preko udruzenja sportskih ribolovaca, odnosno cuvarske sluzbe na akumulacijama.
Vode akumulacija bogate su saranskim i drugim vrstama riba (saran, deverika, crvenperka, karas, amur, som, stuka, bodorka, linjak ...).


 
Interesantno
pozitivni glasovi: 0  |  negativni glasovi: 0

Napiši komentar: