Karike.com je društvena mreža koja ti nudi priliku da komuniciraš sa svojim prijateljima, upoznaš nove ljude, saznaš šta drugi misle o tebi i postaneš zvezda! Za korišćenje sajta uloguj se ili registruj! Besplatno je...
leo77 blog

Velikog Njegosa treba upoznati i na ovaj nacin

Petar Petrovic Njegos


Noc skuplja vijeka


Plava luna vedrim zrakom u prelesti divno tece
Ispod polja zvjezdanije, u proljecnju krasnu vece;
Siplje zrake magiceske, cuvstva tajna neka budi,
Te smrtnika zedni pogled u drazesti slatkoj bludi.

Nad njom zvijezde rojevima brilijantna kola vode,
pod njom kaplje rojevima zazizu se rojne vode;
na grm slavuj usamljeni armonicnu pjesmu poje,
musice se ognjevite ka komete male roje.

Ja zamisljen pred satorom na sareni cilim sjedim
i s pogledom vnimatelnim svu divotu ovu gledim;
Cuvstva su mi sad trijezna a misli se razletile,
Krasota mi ova boza razvijala umne sile.

Nego opet k sebi dodji, u nistavno ljudsko stanje,
al' liseno svoga trona bozestvo sam neko manje;
predcuvstvijem nekim sltkim hod Dijanin velicavi
dusu mi je napojio -- sve njen v'jenac gledim plavi.

O nasljedstvo idealno, ti nam gojis besmrtije,
te sa nebom dusa ljudska ima svoje snosenije;
Sluh i dusa u nadezdi plivajuci tanko paze
na livadi dvizenija, do njih hitro svi dolaze;

vasprsne li pupulj cv'jetni ali kane rosa s struka,
sve to sluhu ostrom grmi, kod mene je strasna huka;
zatrepte li tice krila u busenju guste trave,
strecanja me rajska tresu, a vitlenja muce glave.

Trenut mi je svaki sahat -- moje vreme sad ne ide;
sile su mina opazu, oci bjeze svud da vide.
Dok evo ti divne vile lakim krokom dje mi leti,
zavid'te mi, svi besmrtni, na trenutak ovaj sveti!

Hod je vilin mnogo dicni no Avronin kada sece.
od srebrnog svoda praga nad proljecem kad se krece;
zrak je vije mladolike tako krasan ka Atine,
ogledalo i mazanje preziru joj certe fine.

Ustav, luno, b'jela kola, produzi mi case mile,
kad su sunce nad Inopom ustaviti mogle vile!
Prelestnicu kako vidim, zagrlim je ka bog veli,
uvedem jepod satorom k ispunjenju svojoj zelji;

pod zrakama krasne lune, pri svjecici zapaljenoj,
plamena se spoji dusa ka dusici raskaljenoj
i cjelivi bozanstveni dusu s dusom dragom sliju --
ah cjelivi, boza mana, sve prelesti rajske liju!

Cjelitelni balsam sveti -- najmirisni aromati
sto je nebo zemlji dalo -- na usne joj stah sisati.
Sovrsenstvo tvorenija -- tajanstvene sile boze --
nista ljepse nit' je kada, niti od nje stvorit moze.

Malena joj usta slatka, a angelski obrascici --
od tisuce sto cuvstvujem, jednu ne znam sada reci!
Snezana joj prsa krugla, a strecaju svetim plamom,
dv'je slonove jabucice na njih dube slatkom mamom;

crna kosa na valove niz rajske se igre grudi --
o divoto! cudo, smrtni ere sada ne poludi!
B'jela prsa gordija su pod crnijem valovima
no planina gordeljiva od vjecnijem snjegovima,

na izalazak kad je sunca sa ravnine cv'jetne gledim,
kroz mrezicu tanke magle velicinu kad joj sl'jedim,
igram joj se s jabukama -- dva svijeta srecna vaze,
k voshistenju besmrtnome lisenika srece draze;

znoj lagani s njenom kosom s zanesene teram glave,
druge srece malo vazne za nju bi da i sve slave.
Ne micu se usta s ustah -- cjeliv jedan noci c'jele!
jos se sitanne naljubih bladilice vile b'jele;

svezala se dva pogleda magiceskom slatkom silom,
kos sunce s svojim likom kada leti nad pucinom.
Luna bjezi s horizonta i ustupa Febu vladu,
tad iz vida ja izgubim divotnicu moju mladu!


 
Interesantno
pozitivni glasovi: 3  |  negativni glasovi: 0

Napiši komentar:

 

Korisnik
online
online leo77
Srbija, Šumadijski okrug, Kragujevac



Blogovi: tagovi
nema tagova
Arhiva unosa